Daar is ie dan! Hét (mijn) laatste bericht voor Roadtrippers.nl. De laatste dagen bestonden voor een groot deel uit relaxen, een beetje internetten, tv kijken, slapen, iPods in orde maken en natuurlijk vast wat foto’s uitzoeken voor onze waanzinnige, hilarische en doldwaze verhalen thuis. Jullie moeten dit overigens niet zien als reden om te stoppen met lezen. We hebben namelijk nog genoeg dingen meegemaakt in Providence, Philadelphia, New York en alles daartussenin!

Eerst maar eens beginnen met Providence. We waren hier op 16 augustus en hebben weinig boeiends gedaan in de stad van onder andere de topserie Brotherhood. Het was chillend de stad doorslenteren. Hier en daar wat mooie gebouwen op de foto nemen, een bezoekje brengen aan Star Bucks, en nog wat kleine hebbedingwinkels checken. Weinig noemenswaardig dus en dat terwijl Providence echt wel een mooie stad is. Ik vrees dan ook dat we de afgelopen maanden teveel zijn verwend met al het moois dat Amerika te bieden heeft. Toch was er nog wel iets in het hebbedingwinkeltje dat me is bijgebleven, er hing namelijk een kaart van Amerika die volledig gemaakt was van nummerborden. Iedere staat was weergegeven met het nummerbord van die staat en dat was erg tof gedaan.

Na ons kortstondige bezoek aan Providence zijn we meteen doorgereden naar de volgende ’stad’ waar we ons hotel geboekt hadden. New Haven heette het. Alles verliep wederom heerlijk relaxed en omdat we nog fit genoeg waren, en wel weer eens zin hadden in bier, besloten we het stadje eens flink op zijn kop te zetten. We zijn diverse kroegen afgestruind om uiteindelijk te belanden in een kroeg waar een live band bezig was met optreden. Op iedere tafel stonden kleine emmers gevuld met pinda’s (in schil) dus we waren de hele avond zoet en hebben voor de serveersters heel wat bende achtergelaten om op te ruimen. Toen de zaal een beetje tam leek te worden hebben we Journey maar weer eens aangevraagd. De hele zaal ging weer ouderwets los en we hebben Amerika maar weer eens laten zien dat wij op iedere plek voor een feestje kunnen zorgen.

De dag erna (de 17e) werden we heerlijk ontspannen wakker en zijn we richting Philadelphia gereden. Op de 18e moesten we hier namelijk onze auto inleveren en we wilden het lot niet de kans geven om ons nog te tarten met motorpech ofzo. We zorgden er dus voor dat we al een dag van tevoren in de stad aanwezig waren zodat er niets meer mis kon gaan.

Om bij Philly te komen, moesten we eerst langs New York. Een groot gekkenhuis natuurlijk! Toen we de skyline zagen, vonden we alles nog vet en vlogen de oeh’s en ahh’s weer om de oren. Niet veel later werd het allemaal iets minder genieten. Naarmate we dichterbij de stad kwamen, vermenigvuldigden het aantal wegen zich in rap tempo. Op een gegeven moment zaten er twintig wegen boven en onder ons en reden we met onze Toyota Raw 4 door kurkentrekkers en loopingen! De TomTom trok het ook niet meer, zoveel wegen waren er! Het arme apparaat raakte om de paar seconden compleet van slag. Niet dat we überhaupt iets aan dat ding hadden rondom New York want in het midden van het scherm zag je een grote gele vlek van wegen, dus je zag nog steeds niet waar je moest zijn. Na de dodemansrit zijn we uiteindelijk veilig aangekomen in Philadelphia.

Inmiddels ware we wel even toe aan wat ontspanning. Met een beetje internet, wat gezwem en de fitnesszaal, vulden we onze avond. Tot tien uur, want toen ging de TV aan. Comedy Central zond een nieuwe editie van Roast uit. Ditmaal met Bob Saget, je weet wel, die gast van onder andere America’s Homevideo’s en Full House. Het was een hilarische show en we hebben constant in een deuk gelegen van het lachen. Onze Bob werd met de grond gelijk gemaakt en zulke harde, afzeikende opmerkingen hebben we nog NOOIT op de televisie gehoord. Het was twee uur lang genieten geblazen hoewel die reclames om de tien minuten toch wel irritant werden.

Op 18 augustus hebben we onze trouwe vierwieler teruggebracht en zijn we middels een lange busrit naar onze eindbestemming: New York vertrokken. De reis viel erg mee, hoewel al dat gesjouw met tassen en koffers natuurlijk nooit een pretje is. Wat echter nog veel minder prettig was, was de aankomst bij het hotel. Het schrale ghetto-hotel waar we aan het begin van onze trip ook zaten. We waren er een dag TE VROEG! Wat een drama! Gelukkig was er nog een kamer vrij, maar het kostte ons wel een paar koffers met geld waar we in iedere andere willekeurige stad wel drie dagen van zouden kunnen overnachten. Daarnaast had onze kamer maar één bed, stonk de aircolucht naar pis, trok de wc niet door en zaten we wederom middenin ‘the hood’ inclusief al het gescheld en politiesirenes.

De 19e augustus stond natuurlijk in het teken van Dennis zijn verjaardag. Na een relaxte start kozen we ervoor om nog een laatste keer rond te banjeren op Times Square, een van de meest vette plekken in New York. Ik kon voor een tweede keer een bezoek brengen aan de M&M store en kreeg zo alsnog de ideale gelegenheid om de camera helemaal vol te schieten en filmen met alles wat er te zien was in de winkel. Zoveel M&M spullen moet je gewoon gezien hebben voordat je überhaupt kan geloven dat het bestaat.

De middag vloog voorbij en onze knorrende maagjes gaven aan dat het tijd was voor eten. We bezochten voor een tweede keer het Hard Rock Café in New York om even lekker te eten. Staind kwam ook nog optreden (van I’ts been awhile). Niet dat wij daar anders van werden maar het gaf onze jarige job wel de gelegenheid om op een rode loper te staan. Dennis aarzelde dan ook geen moment en sprong met zijn atletische lichaam over de touwen. Met de snelheid waarop Lucky Luke zijn pistool pakt, pakte ik de camera en schoot ik snel een paar foto’s. Daarna was het speelkwartier voorbij. Tobias en ik gaven Dennis een boek van de Soprano’s voor zijn verjaardag en daarna was het tijd om te gaan eten.

Ik keek er al maanden naar uit om mijn laatste keer in het Hard Rock Café af te sluiten met het beste toetje dat er bestaat. Een Hot Fudge Brownie Sunday. Heerlijk ijs met een brownie, chocoladesaus, noten, slagroom en natuurlijk een kers voor de finishing touch. Het was een 1536 calorieën tellende berg van lekkerheid! Tevens was het het eerste toetje dat ik niet op kon omdat ik tot mijn keel aan toe gevuld was, er kon gewoonweg geen nootje meer bij! Wat was dat lekker zeg!

We sloten Dennis zijn verjaardag af met een feest zoals er bij een verjaardag hoort. We kwamen uit in een tent genaamd Cheapshots. Een tent waar de jarige job gratis mocht drinken en waar we onszelf dankzij een boksbal en een lighthocky tafel prima konden vermaken. Na een tijdje stonden we half aangeschoten met iedereen te babbelen. Mensen uit New York, mensen uit andere delen van Amerika en zelfs Duitsers, het kon ons niets meer schelen. We hebben een ontzettend gezellige avond gehad en volgens mij was dit een perfecte afsluiter voor Dennis zijn verjaardag.

De laatste dag in New York (20 augustus) hebben we het wederom rustig aan gedaan. We probeerden na onze wilde uitgaansavond eens heerlijk uit te slapen, maar dat werd verdomde moeilijk gemaakt in dat klotehotel waar je iedere conversatie in welke kamer dan ook kunt horen. Na een langzame start en een lekker ontbijt besloten Dennis en ik om er nog voor een laatste keer op uit te gaan en een bezoek te brengen aan Central Park. Tobias bleef in het hotel en heeft lopen chillen, hard lopen chillen .

Cental Park was weer schitterend en het eerste dat we tegenkwamen was een of andere relaxte plek met wat hippies en ander vaag volk. Op de achtergrond werd er gitaar gespeeld en zachtjes gezongen. Een hippie ging langs wat oma’s die ook zaten te genieten en vroeg oprecht geïnteresseerd hoe het met de vrouwen ging. Voor een laatste keer waren Dennis en ik getuigen van het feit dat Amerikanen echt een stuk aardiger en geïnteresseerder zijn dan Nederlanders (of het lijkt in ieder geval zo). De hippie was trouwens niet de enige weirdo die er rond liep. Ook zagen we nog Tarzan-achtige zwerver die hem helemaal liep te spacen toen hij door een flesje water naar de zon keek. We besloten dan ook om een rondje te maken door het park en uiteindelijk weer op deze gezellige plek te eindigen. Toen we terugkwamen hebben we nogmaals genoten van de mensen en zijn we op weg gegaan naar een plek om te eten.

Uiteindelijk hebben we (Tobias was er weer bij) de dag afgesloten met een pizza bij Roberta’s, een plek waar we al eerder zijn geweest. De avond werd ook weer relaxed afgesloten met wat internet en tv. Voor de laatste keer keken we naar Adult Swim, een soort Cartoon Network maar dan met tekenfilms voor volwassenen. Denk aan series als Family Guy, Robot Chicken, Aqua Teen Hunger Force en Boondocks (hopelijk doet het een belletje rinkelen bij de jongere mensen, en anders maakt het ook niet uit eigenlijk ).

En nu? Nu ben ik speciaal voor jullie bezig met dit laatste bericht, terwijl er eigenlijk geen tijd meer voor is. Toch wil ik het in stijl afsluiten dus informeer ik jullie nog even wat er ons vandaag te wachten staat. Zometeen gaan we heerlijk ontbijten, en de rest van deze uberlange dag moeten we rondhangen op het vliegveld. Om elf uur ’s ochtends moeten we namelijk het hotel uit, en om elf uur ’s avonds gaat het vliegtuig pas. Met koffers door de Big Apple lijkt ons ook geen optie dus vandaag wordt het wederom heerlijk chillen, relaxen en mensen kijken.

Het was me een waar genoegen om de berichten te schrijven en om jullie reacties te lezen.

Groetjes Piet

Dit bericht is een copy van mijn bericht op Roadtrippers.nl. Meer lezen over mijn trip door Amerika (en Canada)? Check Roadtrippers.nl.