We zijn veilig aangekomen aan de andere kant van de Atlantische Oceaan. New York om precies te zijn. Eerst moesten we met een krakkemikkig toestel naar London, het toestel naar Amerika zat gelukkig wat beter in elkaar. Iedereen had een eigen schermpje en geluid voor video, muziek en games. Daarnaast kon je bekijken wat de status van de vlucht was, zo zaten we op een gegeven moment op elf kilometer hoogte en was de temperatuur -60 graden. Grappig om te weten . Om 22:45 uur lokale tijd zette Captain Jim Blaine (hardcore Amerikaan in hart en nieren) ons veilig aan de grond.

Op het vliegveld van New York was het een gekkenhuis. Controles, controles en nog eens controles. Formulieren, vingerafdrukken, nog meer formulieren en vervolgens een irisscan kwamen er aan te pas voordat we eindelijk naar ons hotel konden. Nadat we de koffer hadden opgehaald kwamen er meteen diverse mensen op ons af met de vraag of we naar het hotel wilde. Maar er was er helemaal geen gele taxi te zien. Dennis aarzelde echter geen moment en sprong vol vertrouwen de auto van de wildvreemde persoon in. Tobias en ik volgden en stapten in een auto zonder meters die je normaal gesproken in een taxi zou aantreffen. De eerste persoon die we in New York tegenkwamen was dus een zwartwerker, en hij kon er wat van. Met 120 kilometer per uur scheurden we door de volle straten van New York. Schoot er iemand niet op, dan werd er gerust een halve minuut achter elkaar getoeterd. Het was afsnijden alsof zijn leven er vanaf hing. Het was een pure adrenaline-rit, een achtbaan was er niets bij. Wonder boven wonder zijn we veilig bij ons hotel aangekomen.

Het verschil met de Nederlandse tijd bedraagt zes uur en dat was goed te merken. Om 01:00 uur lokale tijd kwamen we in het hotel aan. In Nederland was het toen dus al zeven uur ’s ochtends en we waren ook helemaal kapot. Het slapen ging niet zoals gehoopt. Ten eerste is het op dit moment ontzettend benauwd en drukkend in de Big Apple, en onze airco kon daar niet tegenop boxen. Daarnaast lijkt het soms alsof er voor het hotel wat gangsterzaakjes worden afgehandeld. Soms rijden er auto’s voorbij met keiharde muziek en even later scheurt er politie voorbij met loeiende sirenes. De eerste nacht was dus even wennen. Om zes uur ’s ochtends waren we dan ook al klaarwakker en om half negen liepen we alweer weer op straat.

We hebben eerst eens even rustig rondgekeken en daarna een weekkaart voor de metro gekocht. Toen werd het tijd voor het Empire State Building. Vanaf de 82e verdieping zag New York er toch werkelijk prachtig uit.

Verder hebben we onze eerste bak koffie gehaald bij Starbucks, zijn we langs Broadway en 5th avenue gelopen en ook Time Square mocht niet ontbreken. Dat was toch wel even een ‘oeh en ahh’ momentje. Natuurlijk hebben we het wel eens gezien via foto’s, maar als je er zelf staat… impressive.

Ook kwamen we een winkel tegen van M&M’s. Drie verdiepingen vol met alles wat met de heerlijke snoepjes te maken heeft. En wie dacht dat dat alleen maar zakjes snoep zijn zit er helemaal naast. Borden, kaarten, posters, kleding, handdoeken, kussens, beeldjes, brillen, sierraden, knuffels, sleutelhangers en ga maar door. Werkelijk alles wat je je maar kunt bedenken was er, en helemaal in M&M-stijl. Natuurlijk waren de snoepjes zelf ook aanwezig in alle kleuren die er maar bestaan. Dat is weer eens wat anders dan die paar soorten die we in Nederland hebben.

Tot slot was daar nog Rusland – Spanje. We hoopten natuurlijk dat we Nederland konden bekijken, maar het bleef dus bij het aanmoedigen van Hiddink en zijn team. We zaten in Mickey Mantle sportrestaurant; een populair sportrestaurant in New York. Het zat tijdens de wedstrijd nagenoeg vol en 90% van de mensen was een aanhanger van Spanje. We weten natuurlijk hoe het is afgelopen, die 90% had een leuke middag (bij ons was het tenslotte kwart voor drie toen het werd uitgezonden) en zag Spanje met 3-0 winnen.

Om zes uur waren we weer in het hotel. We probeerden internet aan de praat te krijgen en dat viel nog tegen. Het is ontzettend sloom en valt constant weg dus meer foto’s houden jullie nog van ons te goed. We gaan nu nog even chillen, morgen weer een drukke dag. We gaan New York verder verkennen en later gaan we naar een Comedy Club voor een live avondje humor. Zaterdag gaan we als het goed is nog ‘even’ naar Boston, maar daarover later meer…

Piet

Dit bericht is een copy van mijn bericht op Roadtrippers.nl. Meer lezen over mijn trip door Amerika (en Canada)? Check Roadtrippers.nl.