Gisteren is Gameplay 2007 begonnen in de Jaarbeurs te Utrecht. Aangezien ik er nog nooit was geweest een er een studiepunt mee kon verdienen leek het me een goed idee om dit event eens te bezoeken. Over mijn bevindingen kan ik echter kort zijn: het zoog. Laat ik bij het begin beginnen…

We werden om half twee verwacht voor een speciaal studentenseminar. Een van de organisatoren van de beurs, schrijver voor Power Unlimited en Gamekingspresentator Steven Saunders zou ons het een en ander gaan vertellen. Als verassing zou er nog een groot iemand komen, wie dat was bleef even geheim maar ik kreeg er zin in. Wat ik wel jammer vond was dat de beurs om twaalf uur was begonnen en wij eerst verplicht het seminar moesten bijwonen. Hierdoor konden we pas om kwart voor drie de beursvloer op.

Het seminar zelf viel ten eerste al erg tegen. De grote verassing was een PR mannetje van SEGA Europe die feitelijk een half uur reclame maakte voor The Club. Ik betaalde dus geld voor het seminar om een half uur promopraat van een game aan te horen, best wel bijdehand eigenlijk… Daarna zou Steven gelukkig nog een presentatie houden. Ik heb veel respect voor deze man, zijn stukjes in de Power Unlimited las ik altijd met veel plezier en ook zijn commentaar bij Gamekings was iets waar ik me altijd goed in kon vinden. Ook zijn presentatie viel me echter tegen, het ging over de geschiedenis van games. Dit hebben we op school echter al uitgebreid behandeld dus ik hoorde niets nieuws.

Om kwart voor drie konden we dan eindelijk de beurs op. Wat ik daar aantrof was helaas ook niet om over naar huis te schrijven. Het barstte van de achttienjarige kiddo’s die kwijlend achter de vele “boothbabes” aanliepen. Wanhopige ogen keken de schaars geklede dames aan, smekende blikken gevolgd door de vraag of de dames misschien met de jongens op de foto wilden. Er bekroop mij toch een gevoel van schaamte dat ik hiertussen liep.

Ook bij de goodies belandde ik in een soortgelijke situatie. Een paar schaars geklede dames gooiden de goodies het publiek in. Binnen enkele seconden ontstond er een soort pit met grijpgrage handjes, alsof er brood werd uitgedeeld in Afrika. Te erg.

Je vraagt je misschien af hoe het met het hoofdingredient van de beurs zat: De games zelf! Ik moet zeggen dat dit wel aardig was geregeld, ware het niet dat alle games op dit moment al in de winkel liggen, de exclusiviteit was er dus wel vanaf. Toch vond ik het interessant om een aantal games full HD te aanschouwen, denk aan: Unreal Tournament 3, Kane & Lynch, Mass Effect, Super Mario Galaxy, Zelda, Metroid Prime en Assassin’s Creed. Toch vond ik dit niet dé reden om naar Gameplay te gaan.

Was het echt zo kut dan zul je misschien denken? Nee. Ik ben gewoon een enorme zeiklul. Daarnaast is het me inmiddels wel duidelijk dat ik niet meer bij hun doelgroep hoor (niet iets waar zij iets aan kunnen doen natuurlijk). De Power Unlimited lees ik nooit meer omdat de inhoud de afgelopen jaren hard achteruit is gegaan. Bij Gamekings idemdito, het gaat nauwelijks meer over een game tenzij ze hard voor de camera kunnen zeggen hoe kut het wel niet is. Rebelse taal waar je de jongere generatie meteen mee lokt natuurlijk.

Eigenlijk moet ik de organisatie dus toch complimenten geven. De jeugd vermaakte zich uitstekend, aan mij was het echter niet meer besteed. De muziek daarentegen was ontzettend vet. Helaas stond de beurs niet in het teken van muziek, maar van games…