Dit weekend heb ik iets stoms gedaan… Terwijl mijn lichaam nog volop aan het herstellen was van Kermis Lutjebroek (ik heb er een klein jaar voor nodig om mijn lichaam na deze jaarlijkse aanslag weer op orde te krijgen), kwam er alweer een nieuwe en misschien wel grotere uitdaging op mijn pad. We praten hier over Kermis Ootmarsum, oftewel de Koale Kermis!

Zaterdagochtend ging ik er op uit. Om kwart over elf sloeg ik de deur achter me dicht, om vervolgens na een tocht van vijf uur aan te komen in inmiddels één van mijn lievelingsplekjes van het land: Ootmarsum. In de zomer van 2006 en 2007 heb ik hier al mooie avonturen beleefd en tijdens de lange reis dwaalden mijn gedachtes alweer af naar al die liters Grolsch die mijn lichaam dit weekend te verwerken zou krijgen.

Eenmaal binnen werd ik weer snel op mijn plek gezet tijdens het altijd terugkerende Pro Evolution Soccer tournament. Ik ben inmiddels bekend geraakt met de smaak van verlies maar wist me desalniettemin goed te vermaken. Over smaak gesproken, al snel was het etenstijd en ook dit was uitstekend gemaakt door moeder ter Hofte .

Na het eten was het dan tijd voor de Kermis. Net als in Lutjebroek was alles lopend te redden maar in tegenstelling tot de kermis in ons dorpje was het in Ootmarsum toch ietswat groter. De sfeer op de kermis was echter nogal kil, maar wat wil je met een temperatuur van een graad of drie terwijl de regen keihard op je kop neerplenst? Toen we in de kroeg waren aangekomen draaide het nog maar om één ding: Bier. Hier hoef ik dan ook weinig over te zeggen, het was gewoon de hele avond feesten en tanken, alhoewel… Om twee uur was het af en zat ik er doorheen. De rest van de crew vond het echter een goed moment om de avond te eindigen in Discotheek Zak in Duitsland. Zelden heb ik zoveel tegenspraak van mijn lichaam ervaren en ik besloot dan ook om (lafjes) als enige persoon terug naar onze crib te gaan op me voor te bereiden op de dag die zou volgen.

Om zes uur werd ik wakker door al het lamme volk dat eindelijk thuis kwam. Diep van binnen genoot ik. Wat zouden zij brak zijn morgen terwijl ik er op dat moment al vier uur slaap had opzitten. Muwhaha! Het mocht echter niet zo zijn, ik was de enige met een dikke kater terwijl de rest alweer fris als een hoentje aan het ontbijt zat… Het was voor mij al duidelijk, de kermis uit mijn dorp had zijn sporen nog achtergelaten en mijn lichaam was nog niet klaar voor een nieuwe lading alcohol van dat formaat. Hevig trillend smeerde ik mijn boterham om hem schokkend, met veel moeite en kleine hapjes naar binnen te werken. Dit zou een zware dag worden…

Na het ontbijt ging ik met tegenzin naar de kroeg, het was immers tijd voor Feyenoord – Ajax. Man prutser of the Match Slory wist ondanks de zwaar beroerde situatie waarin ik me bevond toch nog een lach op mijn gezicht te vertonen. Wat een gestuntel . Niet meer dan terecht dat zijn pogingen falikant mislukten, Feyenoord had immers nooit die penalty mogen krijgen (hoor ik daar schwalbe?)! Toen de wedstrijd ten einde was trok ik het echt niet meer en verdween ik terug naar huize ter Hofte om nog even een paar uurtjes in bed aan te sterken (het schaamrood staat me op dit moment fel op de wangen gebrand).

Nadat ik wat was aangesterkt voegde ik me weer toe aan het gezelschap om een nieuw Pro Evo toernooi te spelen. We speelden dit keer twee tegen twee, en dat ging me eigenlijk veel beter af. Ik denk dat elk team waarin ik speelde nagenoeg alles won. Blijkbaar was ik toch wel goed in dit spel, en elke sliding die ik maakte pakte genadeloos de bal van spelers af. In tegenstelling tot de potjes die ik in mijn eentje speelde, kreeg ik in dit geval nooit een rode kaart. Vette shit !

Na het avondeten verdwenen we nog eenmaal de kroeg in om de goudgele drank weer in grote hoeveelheden achterover te werken. De kermis zat er alweer op en voor het eerst in mijn leven werd ik voor de tweede dag achtereenvolgens weer wakker met een kater. SHIT! Die busreis was hell… ik zag mijn braaksel al over mijn medepassagiers vliegen bij elke bocht die er genomen werd. Op een of andere manier heb ik het toch binnen weten te houden en ben ik veilig maar helemaal kapot thuis gekomen. Het was weer eens een weekend om nooit te vergeten maar het was duidelijk dat ik wegens alle kermissen die ik dit jaar al heb meegemaakt pas op 50% van mijn ware krachten zat. De jongens zullen wel begrijpen dat ik ze er normaal gesproken gewoon uit drink, en dat zal de volgende keer ook weer gewoon gebeuren… of niet dan gasten ?