Hoewel ik niet altijd voor roadtrippers.nl hoef te schrijven, wil ik toch mijn belevenissen vastleggen. Dat gebeurt hier dus .

Gisteren begonnen we de dag zoals gewoonlijk weer met wat donuts. Daarna zijn we snel op pad gegaan en wezen kijken bij Ground Zero. Toch weer een van de plekjes die je volgens velen moet zien als je in New York bent. Er viel echter weinig te zien want bijna alles was afgeschermd. Toch waren er nog wel wat kieren en gaten waar mijn camera zich prima tussen kon wringen. De foto zegt genoeg, vreemd gevoel dat hier een aantal jaren geleden twee immens grote gebouwen stonden.

Na enkele minuten (meer tijd was er immers niet aan te besteden), zijn we doorgelopen naar Battery Park. Eindelijk even wat rust en ontspanning in het altijd maar drukke New York. Even lekker weg van die uberhoge wolkenkrabbers, het drukke verkeer, ranzige lucht en natuurlijk de hitte die maar niet weet te ontsnappen uit het centrum van de grote stad. Nee, Battery Park was het voor mij. Mooi langs de kust, fris windje, veel groen, kabbelende golfjes, veel zitplekken, kortom: heerlijk relaxed!

Na een lange wandeltocht waarbij we weer vol plezier naar andere mensen hebben gekeken, zijn we nog wat buurten langsgeweest die niet heel veel indruk op me maakten. Wel weet ik dat we nog even door China Town zijn gelopen en waarom het zo heet, is natuurlijk logisch: niets anders dan Chinezen daar. Daarna zijn we een paar buurten verder nog even langs wat winkeltjes gegaan en hebben mijn twee compagnons wat inkopen gedaan.

Na het avondeten kwam pas het slotstuk van de dag. We hebben een voorstelling bij de Comedy Strip bijgewoond, oftwel een lekker avondje live standup comedie. Het was echt ongelooflijk vet. Vier verschillende mensen gaven allen een voorstelling van zo’n 25 minuten en er was een presentator die de boel vol humor aan elkaar lulde. Op tv geniet ik ook wel eens van die voorstellingen, maar meer dan een glimlach brengen ze nooit teweeg. Ik snapte ook nooit waarom het publiek in de zaal helemaal stuk ging maar nu ik er zelf ben geweest snap ik het wel. Er hangt daar zo’n ongelooflijke toffe sfeer. Iedereen ligt gewoon helemaal in een deuk en ik heb dan ook met volle teugen meegelachen. Het was echt een nagenoeg perfecte avond daar. Yup, nagenoeg perfect… Piet heeft natuurlijk altijd wat te zeiken en dat was in dit geval wel een beetje terecht denk ik. We werden met kortingen uitgenodigd tot de club, maar eenmaal daar kwamen we er achter dat je verplicht twee consumpties moest nuttigen. Dat klinkt nog niet zo erg, ware dat de biertjes ruim 10 dollar !!! per stuk waren. Beetje jammer, maar ondanks dat heb ik ontzettend genoten.

Om de avond nog even goed af te sluiten zijn we nog een keer langs Times Square gegaan. Het was nu nacht dus een lichtjeskermis was er niks bij. In dit geval zegt een foto echter meer dan 1000 woorden, dus bij deze.

En dan was er de dag van vandaag, 28 juni. Een rustig dagje. We zouden naar Boston maar toen we zagen dat dit bij elkaar zo’n acht uur reistijd in beslag nam, en nog eens heel veel kost, besloten we dit toch maar te laten. We hebben vandaag dan ook een langzame start gemaakt, wel met donuts uiteraard. Daarna zijn we nog zo’n pareltje van New York gaan bezoeken: Central Park. Net als het rustgevende Battery Park, was ik ook over Central Park helemaal wild. Een oase van rust en erg mooi ingericht. Vond ik in Nederland de mussen erg leuk, hier is mijn hart veroverd door eekhoorns die overal en nergens rondlopen en van alles oppeuzelen. Ontzettend leuk om te zien!

Soms zag je in het park trouwens de wolkenkrabbers boven de bomen uitsteken. Op dat soort momenten realiseerde je je weer dat je toch in een van de drukkere steden ter wereld zat. De omgeving van Central Park zelf nam deze gedachte namelijk helemaal weg.

Vandaag was tot nu toe de warmste dag dus na een uurtje of drie hadden we het wel gezien in het park. We zijn toen naar Bloomingdale’s gegaan. Het warenhuis voor de rijke lui. Bij binnenkomst werden we meteen opgewacht en doodgegooid met samples van diverse soorten parfum. De vrouw die eerst met Dennis en Tobias bezig was merkte ook mij op en we maakte met z’n allen een praatje over Nederland. Ze zei dat de andere twee jongens leuk waren, maar dat ze niet aan mij konden tippen. Ik keek naar mijn broek en zag een grote bobbel, toen begreep ik waarom ze het zei. Ik had de portemonnee .

Toen we uiteindelijk in ons hotel waren aangekomen, kwamen we erachter dat we nog moesten eten. We besloten om een tentje vlakbij ons hotel op te zoeken en voor het eerst zijn we dan ook echt op pad geweest in het gebied waar ons hotel staat. Het gebied waar we ’s nachts keiharde muziek horen. Het gebied waar we ’s nachts dikwijls politiewagens langs horen scheuren. Het gebied waarvan wij dachten dat het allemaal wel goed zit en dit soort zaken toeval waren. Een paar blokken van ons hotel zijn we de waarheid onder ogen gekomen. We zitten gewoon in een of andere ghettobuurt. We zijn de enige white boys en iedereen kijkt ons aan. Het was echt niet tof. Tuig op elke hoek van de straat, en dan ook echt tuig. Niet van die mietjes die in groepen op je afkomen zoals in Nederland. Nee hier zijn het echt gespierde gangsters onder de tattoos en blingbling. Van die gasten waarvan je dacht dat je ze alleen in de film zou zien… Ziek.

Kortom, vanaf het hotel voortaan snel de metro in en niet verder de buurt in gaan. Wat dat betreft ben ik blij als we doortrekken naar de volgende stad.

Meer lezen over mijn trip door Amerika (en Canada)? Check Roadtrippers.nl.