De lucht is grijs en de regent klettert tegen de ramen. Het herfstgevoel is weer op en top aanwezig. Minder dan een week geleden zat ik nog volop in het zonnetje te genieten op Mystery Land. Onder het genot van een heerlijk glas plastic bekertje Grolsch was het weer zwaar genieten van de dampende beats die mijn oren in vlogen. De weinig kleding dragende dames die vrolijk ronddartelden waren hierbij mooi meegenomen. Afgelopen zaterdag was alweer mijn vierde bezoek aan dit festival en ik bedacht me dat ik er nog helemaal niets over had geschreven. Foei foei. Bij deze dus toch nog een kleine sfeerimpressie .

Vorig jaar schreef ik nog stug dat ik mijn kaartje enkele dagen van tevoren zou halen, in verband met mogelijk slecht weer. De kaartjes waren echter ruim op tijd binnen, en daar moet ik Martijn dankbaar voor zijn. Mystery Land was zomaar weer eens uitverkocht! De weersverwachtingen waren super dus het moest gewoonweg een prima feestje worden. Het was mij niet bekend wie er moest draaien, onderweg hoorde ik wat namen maar het maakte me niet uit. Het zonnetje scheen lekker, en daar gaat het om bij dit soort festivals: het valt of staat bij het weer.

Ik kan meteen zeggen dat ik zwaar heb genoten. Het overall gevoel was erg positief maar er waren geen specifieke dingen die lang in mijn geheugen gegrift zullen blijven. De drie voorgaande edities zag alles er sprookjesachtig mooi uit en was de muziek erg goed te doen. Ik verwachtte dit dus ook terug te zien en horen bij deze editie, en dat gebeurde ook.

De eerste tent waar we kwamen was die van r_AW, het ging er alweer lekker te keer. Wie er draaide weet ik niet, ik was te druk om naar alle blije mensen te kijken die net als ik zwaar genoten van het zonnetje. Na een korte stop liepen we verder naar de Minimal Madness, ook hier zat iemand weer met veel passie te draaien. Minimal is een stijl die ik de laatste jaren steeds meer begin te waarderen dus ik vermaakte me op en top. De rest was echter benieuwd naar de Mainstage, dus met een nieuwe beker Grolsch in de hand vervolgden we onze reis.

Na de kleine teleurstelling van vorig jaar was de Mainstage weer terug in al zijn glory. Hij was groter, mooier en op een ietswat andere plek gezet waardoor de echo’s van vorig jaar waren verdwenen. Super! Het podium deed me denken aan een pauw, maar na het horen van de verhalen bleek het een bloem te zijn. Als kers op de taart stonden er aan beide kanten van het podium nog twee fontijnen die afentoe een flinke straal water omhoog schoten, dit was erg leuk gedaan.

Het was me al vrij snel duidelijk dat de Mainstage de place to be was en dat we daar vele uren zouden vertoeven. We besloten daarom nog even snel een rondje te lopen op de rest van het terrein om te kijken hoe het er bij de andere tenten aan toe ging. Ik zal niet alle plekken opnoemen waar we zijn geweest maar Q-dance is er toch eentje die niet mag ontbreken. Toen we er aankwamen deed het me helemaal niets, hun podium zag er maar matig uit (ik ben veel beter van hun gewend) en ook de muziek deed me weinig. Ook van Ex Porn Star had ik meer verwacht, alles ging gewoon zijn gangetje. Ik vond het “ik pas nog prima in strakke pakjes ondanks al dat slap hangende huid” gehalte bij de 45+ vrouwen vrij hoog, net als het “anabolen kunnen in elke arm dus ook in de mijne” gehalte bij de 45+ mannen. De Armada tent was druk bezocht maar toch erg vredig. De hypnotiserende spacy trancedeuntjes wisten me niet echt los te maken en ik was dan ook blij dat we weer richting de Mainstage liepen.

De rest van de dag hebben we vrijwel alleen bij de Main gestaan met af en toe een uitstapje naar r_AW, Minimal Madness en Release Yourself. De beste set die ik hoorde kwam van Felix da Housecat. Damn, zijn naam ken ik al jaren maar ik moet hem nu toch echt in de gaten gaan houden, wat klonk dat vet! Ook de set van Dr. Lektroluv heeft aardig wat indruk op me gemaakt, net als zijn opkomst overigens met groen masker en al .

Marco V. draaide wederom een degelijke set maar ik miste toch nog wel wat knallers. Bart Skills was de afsluiter. Ik vond hem zwaar tegenvallen, de set duurde lang en was naar mijn mening erg eentonig. Gelukkig wist ik dat we nog een aardige vuurwerkshow tegoed hadden. Kwart voor elf gingen alle lichten uit en werd het stil. De bezoekers werden bedankt voor de mooie dag, en langzaam kwam de muziek weer opzetten. De vuurwerkshow barstte los, en ow ow ow wat heb ik mijn ogen uitgekeken. De show van vorig jaar was mijn vetste ooit (en ik heb heel wat vuurwerkshows gezien), maar deze editie overtrof zelfs mijn wildste gedachten van wat er wel niet mogelijk was met vuurwerk… ZO VET!

En toen zat de dag er al weer op. Ik heb al een aantal edities meegemaakt, ben erg verwend geraakt en daardoor kan ik dus geen spectaculaire dingen opnoemen. Het klinkt wat negatief natuurlijk, maar het lijkt me ook ontzettend moeilijk om je ieder jaar weer te blijven overtreffen. Op een gegeven moment heb je wel een plafond bereikt en wellicht is het dan wachten op nieuwe technieken totdat men door kan naar een volgend niveau. Het weer lijkt op dit moment de grootste speler in de bepaling of het een vet feest met vette sfeer gaat worden, of dat het allemaal iets bedroefder uitpakt. In dit geval was het dus een regelrechte knaller. Een vrij standaardeditie van Mystery Land dus, maar door het weer mijn vetste ooit!