Hoewel ik eigenlijk niet eens tijd heb om te schrijven, moet er toch even een spoedberichtje geplaatst worden over San Antonio. Totaal onverwacht is deze stad namelijk naar één van de topsteden gestegen die ik tijdens deze trip heb gezien. Vrij onverwacht hebben we San Antonio nog even meegepakt. Eerst zijn we naar het ‘wereldberoemde’ Alamo gegaan. Wereldvreemd als ik ben, zei het me helemaal niets en het deed me eigenlijk ook niet zoveel.

Daarna zijn we echter de ‘riverwalk’ gaan lopen. Onder (of tussen, hoe je het wilt) de wegen van San Antonio, loopt een riviertje. Naast de rivier, een niveau onder het straatniveau, lopen prachtig vormgegeven paden. Van een drukke normale stad in Amerika, begeef je je binnen enkele tellen in een bijna sprookjesachtige wereld. De knusse cafés en restaurants maakten het naar mijn mening iets te druk, maar ach, zo hoefde ik niet zover te lopen voor mijn margarita’s . Anyway, ik zei dat ik weinig tijd had, dus ik laat de foto’s dit keer maar eens hun werk doen.

Na het bezoeken van San Antonio, zijn we onze trip gaan vervolgen richting El Paso. Deze rit zal ik nooit meer vergeten. De kale bergen met voornamelijk rots en zand, zagen er naar mijn mening veel mooier uit dan de vol begroeide bergen in Gatlinburg. Alhoewel, ze hadden beiden hun charmes. Wat deze rit echter onvergeetelijk maakte waren de prachtige uitzichten in diverse valleien en de ondergaande zon die af en toe nog tussen de bergen door een knipoog gaf. Naast wat minder geslaagde foto’s bij een picknickplaats zijn alle andere foto’s mislukt.

Foto’s maken vanuit een rijdende auto is sowieso lastig, maar het wordt vrijwel onmogelijk als de ramen onder de uit elkaar gespatte insecten zitten. Sorry dus dat ik niet meer kan showen, maar nogmaals: het was onvergetelijk!