De laatste tijd lijk ik wel statischer dan normaal, en ik word er helemaal gek van! Mijn hele leven heb ik er eigenlijk nooit last van gehad, maar in april tijdens mijn stage maakte ik het voor het eerst mee: een schok bij alles wat ik aanraak. Het vastpakken van een klink, het stoten tegen een metalen tafeltje, het openen van de auto, het geven van een hand, alles dus. Altijd maar weer die schok, gevolgd door dat knetterende geluidje en die spastische schrikbeweging waardoor iedereen je uitlacht … Drama!

Maar goed, ik dacht er na mijn stage dus vanaf te zijn maar niets is minder waar. Het is terug, en erger dan ooit! Het gebeurt nu zelfs zo vaak dat ik niets meer durf aan te raken op mijn werk. Wanneer ik door de gang loop, gaat er ruim van tevoren al een belletje rinkelen over die deur in de verte. Als een afgetrainde hond stop ik meteen (na al die schokjes leer je dat jezelf immers wel aan) en open ik met mijn mouw de deur. Iedereen kijkt je natuurlijk weer aan van ‘waar-is-die-nou-weer-mee-bezig’, maar ja dat doen ze natuurlijk ook als ik weer zo’n gekke schrikbeweging maak.

Sommige mensen stoppen hun schoenen gewoon vol met nietjes of punaises, maar dat vind ik ook zo zonde. Hebben jullie nog tips? Of wordt het gewoon tijd dat ik als een echte vent volop die klink pak, terwijl ik iedereen vriendelijk blijf aankijken ?